SM

Gegevens

Geschreven door: Henk1976

Categorie: SM

Deel 9 geschenk 

Het was reeds laat in de ochtend toen ze wakker werd. In zijn bed. In zijn huis. Haar ogen zochten hem ,maar vonden hem niet. Snel waste ze zich en liep de kamer in. Ook daar was hij niet. De tuindeur stond echter wijd open. De zon scheen en het beloofde een heerlijke nazomerse dag te worden.  
Op een krukje op het terras lag uitnodigend een ochtendjas, met daarvoor een paar slippers. Ze stapte in de slippers en bekeek de ochtendjas. De stof was dun en doorschijnend. Ze trok hem aan en leek niets aan te hebben. Haar borsten, haar buik, haar billen, allen waren ze, hoewel vaag, nog zichtbaar. Naakt bleef ze zo aldus, koud kreeg ze het echter niet meer. Ze sloeg de ochtendjas dicht en sloot hem met de haar zo bekende ceintuur. Zoekend keek ze naar het bos, dat achter het huis gelegen was. Nog zag ze hem niet. Aarzelend liep ze het bos in.  
Takken streken langs haar billen en ze herinnerde zich de vorige avond. De vele handen die haar daar beroerd hadden, hoe ze schaamteloos zich op die handen had geworpen en zich geheel had laten gaan. Hoe ze gedacht had dat hij haar daarna had gestreeld en gekust. Toen het de musicus bleek te zijn die haar omhelsde. En in plaats van hem van zich af te duwen, niemand anders lief te hebben dan hèm, had ze zijn omhelzing beantwoord en hem gretig teruggezoend. Hoe kon hij haar nu nog accepteren en vooral, hoe kon zij hem, schaamteloos en verdorven als ze was, nu nog dienen?  
Geheel opgeëist door haar eigen kwellingen, liep ze hem bijna voorbij. Hij floot haar en opgeschrikt snelde ze naar hem toe. Ze liet zich op haar blote knieën vallen, haar ochtendjas optillend. Lang liet hij haar echter niet knielen. Hij toonde haar de grote eik waar ze onder stonden.  

Hits: 2954

Lees meer: In de ban van zijn wil (deel 9)

Gegevens

Geschreven door: Henk1976

Categorie: SM

Deel 8 ontmoeting 


Het restaurant was in een oud en groot pakhuis gevestigd. De structuur van het pakhuis had men intact gelaten, wat een veelheid aan zalen en zaaltjes opleverde. Ook de balken en raampjes waren onveranderd gelaten, zelfs het hijswerk bovenin was nog te bezichtigen en ook die ruimte had men verbouwd tot eetzaaltje. De bar was echter onderin en had een rustig en gezellig sfeertje, met gedempte verlichting, kaarsen en franse chansons. Hoewel een voormalig Hollands pakhuis had men tevens de sfeer van een franse auberge weten op te roepen.  
Vroeg als zij was had ze geen moeite een plaatsje te vinden aan de bar. Ze ging zitten naast een vrouw, in druk gesprek met haar partner, en een jonge, knappe man, die meteen, toen ze binnenkwam, zijn ogen op haar had gevestigd. Uit zijn ogen sprak bewondering, respect voor haar verschijning. En dat was nieuw voor haar. Ook andere mannen keken naar haar, keken naar haar, keurden haar, begeerden haar en daarmee, bewonderden haar, maar respecteren? Misschien gestrekt en geopend, niet eerder. Het was dan ook automatisch dat ze, wachtend op haar meester, juist naast hem neerstreek.  
Ze vroeg om een appelsap en terwijl hij hetzelfde bestelde, kwamen ze in gesprek over de kwaliteit van appelsap, de geur, de fruitigheid, buitenlands of niet, troebel of helder, en waar je zoal niet over een triviaal onderwerp kunt converseren. Van het één kwam het ander en zo raakten ze als terloops in een meer persoonlijk getint gesprek verzeild.  
Hij bleek een musicus te zijn, bespeelde het clavecimbel en werkte veel met kleine gezelschappen, waarbij ze werken uit de renaissance en barok speelden. Hij reisde daardoor veel en kon boeiend vertellen over de verschillende culturen waarin hij terecht kwam en de wijze waarop ze met muziek omgingen.   

Hits: 2117

Lees meer: In de ban van zijn wil (deel 8)

Gegevens

Geschreven door: Henk1976

Categorie: SM

Deel 7 opdracht 


Met een geeuw sloeg ze haar ogen open. Heerlijk, het was weer zaterdag, geen werk vandaag. Plannen had ze te over: winkelen, wat naaien, wandelen in het bos. En als het zulk mooi weer werd als voorspeld, lekker liggen zonnen. Maar bovenal verlangde ze naar hem, hem te behagen, zichzelf te verliezen in zijn genot ...  
Maar nee, dat moest ze uit haar hoofd zetten. Als hij kwam, als hij haar riep, was het altijd onverwachts. Nee, aan hem moest ze niet denken. Maar kon ze dat wel? Alles deed haar aan hem herinneren: de fauteuil waarover hij haar had gestraft, de tafel waarop hij haar had vastgebonden, het bed waarop hij haar had genomen en, en....  
Haar handen gleden gelijk langs haar lichaam en ze voelde haar kutje vochtig worden. Nee, nee! Ze legde haastig haar handen in haar nek: ze wilde niet tegen zijn wet zondigen, niet nu. Maar vergeten kon ze het niet. Sloot ze haar herinneringen weg, dan waren er nog altijd de concrete bewijzen van zijn bestaan, die zich aan haar opdrongen: haar ceintuur en haar gladde kutje.  

Ze liep in gedachten naar de gang om haar krant te halen. Naast de krant lag een gele, wat chique envelop. Vreemd, mijmerde ze, de post was toch nog niet geweest. Ze pakte hem op. Haar naam stond er op geschreven met stijlvolle, sierlijke letters. Verder niets. Het begon te kriebelen in haar buik. Zou het ...? Zou hij ...?  
Zenuwachtig opende ze de envelop. Het vel papier dat ze vond was zwaar en geschept, crème van kleur. Alleen in het midden stond tekst, geschreven met zwarte dikke inkt, in regelmatige kalligrafische letters. Ze las de regels:  

Hits: 2064

Lees meer: In de ban van zijn wil (deel 7)

Gegevens

Geschreven door: Henk1976

Categorie: SM

Deel 6 mode 


Het was druk in de stad. De winkelende mensenmenigte had het nieuwe seizoen, de nieuwe mode weer ontdekt. Iedereen wilde “bij” blijven en modieus schijnen en ging op jacht. Weldra was de stad gevuld met roze en lichtblauwe tinten, droegen de mannen wijde broeken en de vrouwen nauwe rokken. Nog werd er omgekeken naar de nauw omsloten vrouwenbenen, weldra zou het door de grote hoeveelheid niet meer opvallen, gewoon zijn geworden, al weer ouderwets en daarop: verdwenen.  
Maar het meisje was zich nog volop bewust van de nieuwheid van de trend en wilde zich “in” voelen. En hoe “nauw” sloot de mode niet bij haar aan, mode die zowel sexy als verzorgd was. Sexy door alle aandacht die op de vrouwenbenen gevestigd werd, de kleine pasjes die slechts gemaakt konden worden, de kuiten die door de split bij elk pasje zichtbaar werden en daardoor extra begeerlijk leken. Verzorgd omdat “iedereen” het immers droeg, zo gaat dat nu eenmaal. Het was de tijd waarin de vrouw weer in haar traditionele rol bevestigd werd, een speelpoppetje voor de mannen. Wat leek er dus niet heerlijker voor haar om hem te dienen met deze nieuwe mode.  
Winkel na winkel zocht ze naar juist die rok die hem het meeste zou behagen. Eindelijk vond ze hem: een rok van schitterende soepele en gladde stof, lichtblauw van kleur, tot op haar kuiten reikend, met een fraaie split van achter. Hij omsloot haar nauw, zodat ze slechts kleine pasjes kon maken, zonder dat het echte trippelpasjes werden. Ze bekeek zichzelf in de winkelspiegel. Ze zag een zedig en onderdanig vrouwtje, dienstbaar voortschuifelend, dat slechts door het kleine split kenbaar maakte dat ze begeerd en bezeten kon worden.

Hits: 2002

Lees meer: In de ban van zijn wil (deel 6)