Op het werk
- Gegevens
- Geschreven door: Anoniem
- Categorie: Op het werk
Maandag 08.30 uur
Met een typisch maandagochtend-gevoel neem ik de lift naar de 9e verdieping. "Ping...", zegt de lift, en stopt al op de 2e verdieping. Er stapt een jonge vrouw in, de vrolijke glimlach is voor mij bestemd neem ik aan, want er is verder niemand aanwezig. Afwezig lach ik kort terug, en bekijk haar eens wat beter. Hmm, een mooie dame, beetje mollig, knalrode krullend haar, geweldig vrolijke sproeten, strakke spijkerbroek waarin haar flinke billen prachtig verpakt zitten.
"Ping...", en ik stap uit, lach weer naar haar en krijg een heerlijk "doei, tot later?" terug.
Pff, hier word ik niet echt rustiger van; tot later...wat bedoelt ze daarmee?
- Hits: 7877
- Gegevens
- Geschreven door: Anoniem
- Categorie: Op het werk
Het is vrijdagmiddag en erg rustig op de zaak. Door de aankomende vakantie hebben veel klanten de beslissing over de aankoop van nieuwe spullen uitgesteld tot na de vakantie. Enkele collega's hebben vandaag al vrij genomen, en de collega's die uren moeten maken bij klant, zijn dat vandaag nog aan het doen. Alleen Anneke zit nog achter de receptie, als ik mijn hoofd een beetje naar links buig kan ik haar zien zitten vanuit mijn kantoor. Ze kijkt verveeld naar haar beeldscherm, ze zal wel aan het MSN-en zijn met een van haar vele schoolgenootjes.
Anneke is een stagiaire bij ons. Drie dagen per week neemt ze de telefoon aan en doet wat administratief werk. Ze is 19 jaar oud, kleedt zich niet al te gewaagd maar wel lekker vrouwelijk. Rokjes en laarzen zijn geen uitzondering, en samen met haar lange benen en lange haar hebben die mij al menig keer doen wegdromen in een kortstondige fantasie. Ze neemt geen blad voor de mond en is altijd in voor een geintje. Toen we een keer op een vrijdagmiddag op mijn kantoor met drie mannen een pilsje aan het drinken waren en we voor de gein naar haar riepen of ze drie mannen wilde plezieren (door nog een pilsje te halen) riep ze zonder na te denken "Ja hoor, maar niet hier!". Wij keken elkaar op dat moment aan, en ieder van ons dacht heel even na over de mogelijkheden die in die opmerking besloten zaten...
- Hits: 10530
- Gegevens
- Geschreven door: Anoniem
- Categorie: Op het werk
Het gebeurt me niet vaak dat ik echt boos ben. Ik heb het niet meer nodig. Boosheid komt voort uit onmacht of afhankelijkheid. Beide zijn mij vreemd. Althans, nu dan. Na jaren hard werken. Ooit begonnen met een idee heb ik in de afgelopen 15 jaar een succesvol bedrijf opgebouwd. Ik heb er weliswaar een aardige persoonlijke prijs voor betaald, maar dat ligt achter me. Nu ben ik los van die emotie en ben tevreden met mijn leven, met mezelf. Financieel onafhankelijk en met mijn bedrijf steeds vaker gevraagd door andere organisaties om een bijdrage te leveren aan specifieke management oplossingen. In wezen ben ik een gelukkig man en kan ik doe en laten waar ik zin in heb. Zelfs een opdracht weigeren. En dat vroeg ik mezelf af in die vergadering waarbij het bloed me onder de nagels werd gehaald door een pinnige projectleidster. Alles was hier al misgegaan. Bij inschrijving op het project, een gecompliceerde heroriëntatie op de markt en reorganisatie van het bedrijf werd mijn belangrijkste business consultant ziek. Toen hadden we er al uit moeten stappen, maar soms laat je je leiden door je geilheid op een uitzonderlijk project. Fout. Daarna deden we onze eigen onderzoek binnen de organisatie en ontdekten dat er een geweldige weerstand bestond tegen verandering.
- Hits: 13590
- Gegevens
- Geschreven door: Missy
- Categorie: Op het werk
Dit is het verhaal van hoe ik met mijn baas in bed ben beland. Ik weet niet meer precies welke dag het was maar ik weet nog goed dat het niet zo druk was op het werk, dus het zal wel ergens in mei zijn geweest, ik werk op een call-center. In ieder geval was ik druk bezig met telefoneren, tenminste, zo druk als het werk het op dat moment toeliet. Ik werd door mijn baas op zijn kantoor geroepen en ik was er redelijk van slag van.
Hij riep mij nooit op kantoor. Meestal als hij iemand op kantoor riep dan was het omdat hij met die persoon over het slechte werk wat hij of zij leverde wilde praten.
Ik wist niet zo goed wat ik hiermee aan moest maar een beetje terneergeslagen liep ik naar mijn baas zijn kantoor, in de hoop dat hij mij mild zou toespreken. Ik sloot de deur achter mij en nam plaats op de stoel die hij mij aanwees.
Ik slikte even wat moed naar binnen en wist het daardoor op te brengen hem strak aan te kijken. Tot mijn verbazing glimlachte hij naar mij.
- Hits: 14975
- Gegevens
- Geschreven door: Anoniem
- Categorie: Op het werk
Paniek op het hoofdkantoor in Amsterdam. De directie wil dat we over 2 maanden een nieuw produkt op de markt brengen. Alle werkmaatschappijen moeten meewerken en een aantal projectleiders leveren. De opdracht is duidelijk: we starten morgenochtend om 9 uur op het hoofdkantoor in Amsterdam. Het zal wel hard werken worden dus ga ik de volgende morgen lekker makkelijk gekleed op weg. Benieuwd naar de collega's die in het team zullen deelnemen. In de kleine parkeergarage op de Prinsengracht zie ik een paar bekende auto's van collega's uit Maastricht en Zwolle.
De vergaderzaal is op de bovenste verdieping en biedt een mooi uitzicht over Amsterdam. Hier zullen we een aantal dagen nauw samenwerken. "Vertrouwelijk, snel en gemeenschappelijk". Wat zegt de projectleider dat mooi. Mijn gedachten dwalen af wat je verder achter die woorden kunt zoeken.
- Hits: 14072